وقت‌گذاری برای فرزندانمان

یکی از بهترین و دلگرم کننده ترین کارهایی که والدین می توانند برای فرزندانشان انجام بدهند این است که زمانی را برای با هم بودن در نظر بگیرند آن هم به طور ویژه و با برنامه ریزی قبلی ممکن است خیلی با کودکتان وقت گذرانده باشید ولی بین با هم بودن اجباری ،با هم بودن اتفاقی  و با هم بودن ویژه و برنامه ریزی شده تفاوت است.
کودکان زیر دوسال به وقت گذاری زیاد نیاز دارند یعنی می توان گفت وقت گذاری دائمی بین سنین دو و شش بچه ها حداقل ده دقیقه در روز به وقت گذاری ویژه نیاز دارند و اگر این زمان بیشتر باشد که چه بهتر اما اگر همین ده دقیقه در روز را به کودکتان اختصاص دهید تاثر شگفت انگیز آن را مشاهده می کنید از سن شش تا دوازده کدوکان هر روز ممکن است به وقت گذاری ویژه نیاز نداشته باشند (شما بهتر از هر کس نیاز فرزندتان را می شناسید) اما دست کم یک ساعت در هفته دوست دارند که روی شما حساب کنند میزان وقت ویژه برای هر خانواده متفاوت است و مهم است که فرزندتان بداند کی زمان ویژه او فرا می رسد. مثلاً بعضی ها هر جمعه صبح یک ساعت با هم وقت می گذارند یا هر روز بعد از مدرسه فعالیتی را انجام می دهند و یا حتی خوراکی های خوشمزه با هم می خورند و…
وقت گذاشتن به طور ویژه بسیار دلگرم کننده است زیرا بچه ها روی قراری که با والدینشان می گذارند حساب می کنند و احساس میکنند برای شما مهم اند و به یاد والدین می آورد که چرا بچه دار شده اند و قرار بود از وجودشان لذت ببرند و حتی زمانی که والدین گرفتارند و کودک توجه می خواهد راحت تر می توانند با او صحبت کنند و بگویند که «الان وقت ندارم ولی بد جور منتظرم وقت قرارمون برسه یعنی ساعت پنج ونیم» و او هم راحت ترمی پذیرد.
برای در نظر گرفتن زمان ویژه باید لیستی از کارهایی که او دوست دارد در آن زمان انجام دهد تهیه کنید و موقع یادداشت و به هنگام فکر پرانی لطفا هیچ فکری را نقد و حذف نکنید .بعداً میتوانید با هم به فهرست نگاه کنید و فکرها را دسته بندی کنید و کارهای هزینه بر را در فهرستی دیگر قرار دهید زیرا باید برایشان پول ذخیره کنید و فعالیت ها و کارهایی که قرار است زمان بیشتری را برایش در نظر بگیرید در دسته کارهایی قرار دهید که می خواهید هنگام تفریح های طولانی انجام دهید.
لطفا هنگام بازی با فرزندتان تلفنتان را خاموش کنید .البته مادری را می شناسم که این کار را نمی کرد ولی اگر تلفن زنگ میزد پاسخگو بود و میگفت «ببخشید الان نمیتونم باهاتون صحبت کنم چون با دخترم قرار دارم» و زمانی که از مادر این کودک پرسیدم واکنش دخترت بعد از پاسخ به تلفن چه بود گفت لبخند شیرینی تمام صورت دخترم را فرا گرفت.
مراقب کودکی ،کودکمان باشیم….